Πρόσφατα στην Ελλάδα είχαμε την τραυματική εμπειρία των τρομακτικών πυρκαγιών σε πολλές τοποθεσίες του κράτους και την απώλεια ενός πυροσβεστικού αεροπλάνου αλλά πιο βασικά την απώλεια του πιλότου και του συγκυβερνήτη αυτού.
Όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί, τα ραδιόφωνα και τα έντυπα μέσα καθώς και οι περισσότεροι από τους συνομιλητές τους παραθέτουν τις υποτιθέμενες άριστες γνώσεις ευθυκρισίας που έχουν από το πρωί μέχρι το βράδυ και για πολλές ημέρες κατακρίνοντας τους πάντες και τα πάντα, ως να είναι οι καλύτεροι νομικοί, δικαστές και εισαγγελείς του κόσμου, για το τι δεν έγινε καλά ή το τι έπρεπε να γίνει διαφορετικά για να είχαν αποφευχθεί, ή να είχαν σβήσει οι φωτιές γρηγορότερα. Όταν όμως υπάρχει μία καλή είδηση σπανίως αναφέρεται για δεύτερη φορά και πολλές φορές καθόλου. Τους ευχαριστώ για την αντικειμενικότητά τους.
Ο τρόπος που μας παρουσιάζουν τις διάφορες φυσικές καταστροφές, όπως οι φωτιές, οι πλημύρες, οι σεισμοί, οι κακές ειδήσεις και ο τρόπος που αναφέρονται σε διάφορες λεπτομέρειες που είναι κρατικά μυστικά και δεν πρέπει να συζητούνται δημοσίως είναι τελείως απαράδεκτος και το μόνο που προσφέρουν είναι απόρρητα κρατικά μυστικά στους εχθρούς του κράτους, πανικό στον κόσμο και δυσφήμηση της πατρίδας παγκοσμίως. Αυτός ο τρόπος της δήθεν ενημέρωσης πρέπει να αλλάξει.
Δεν έχω καμία γνώση για να εκφέρω κάποια ιδέα, για τον τρόπο που πρέπει να σβήνει η πυροσβεστική τις φωτιές. Έχω όμως κάποιες σκέψεις το πως μία κυβέρνηση μπορεί να εξοικονομήσει χρήματα και συνάλλαγμα, και αυτή την εξοικονόμηση να τη διοχετεύσει για μείωση φόρων, ή/και να βελτιώσει τις υπηρεσίες του κράτους.
- Θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα πραγματικό γεγονός που μου αφηγήθηκε πριν περίπου 35 χρόνια, ένας πολιτικός μηχανικός που είχε επιστρέψει από το εξωτερικό και είχε προσληφθεί από το Υπουργείο Υποδομών. Ήταν υπεύθυνος μελετών δημοσίων έργων. Αυτή ήταν και η εργασία που έκανε στο εξωτερικό τα προηγούμενα 15 χρόνια και ήταν και ο λόγος πρόσληψής του στο Υπουργείο. Το πρώτο έργο που του είχε ανατεθεί ήταν η μελέτη μίας κεντρικής λεωφόρου του λεκανοπεδίου. Μεταξύ άλλων προωθημένων προδιαγραφών είχε προβλέψει κανάλια δεξιά και αριστερά από τη λεωφόρο κάτω από τo δρόμο και τα πεζοδρόμια, με μεγάλες εισόδους επισκέψεως, αυστηρώς στο ίδιο επίπεδο των πεζοδρομίων. Από την μία μεριά περνάνε οι γραμμές τηλεφώνου και ηλεκτρικά καλώδια (σήμερα και οπτικές ίνες), και από την άλλη, αποχέτευση όμβριων υδάτων, αποχέτευση λυμάτων, αγωγοί παροχής νερού και φωταερίου. Με μία τέτοια κατασκευή δεν υπάρχουν πλέον ιπτάμενα καλώδια τηλεφώνων και ηλεκτρικού. Από τότε ο δρόμος δεν έχει σκαφτεί από καμία εταιρεία παροχής υπηρεσιών και οι επιφάνειες, τόσο της ασφάλτου όσο και των πεζοδρομίων, χρειάστηκαν ελάχιστη συντήρηση και παραμένουν απόλυτα επίπεδες.
Όταν τελείωσε ο διαγωνισμός και κατοχυρώθηκε το έργο στον κατασκευαστή, τον κάλεσε ο προϊστάμενος του και του ζήτησε να μην επιθεωρεί το έργο κατά την διάρκεια κατασκευής του, ούτε να το επιθεωρήσει μετά το πέρας των εργασιών και να ζητήσει βελτιώσεις σε πιθανές κακοτεχνίες προ της εξόφλησης του έργου ή μετά, διότι θα χαθούν οι αρμονικές σχέσεις που έχουν οι αρμόδιοι με τους παρόχους. Επίσης να μην ξανακάνει τόσο εμπεριστατωμένη μελέτη διότι όταν οι διάφοροι κατασκευαστές που αναλαμβάνουν τα δημόσια έργα καταλάβουν ότι θα χάσουν την μία εργολαβία μετά την άλλη και θα πρέπει να κατασκευάζουν τα έργα σύμφωνα με εμπεριστατωμένες ολοκληρωμένες μελέτες και προδιαγραφές, οι πάροχοι θα σταματήσουν να έχουν αρμονικές σχέσεις με τους αρμοδίους.
Αναλογιζόμενος αυτή την πραγματική ιστορία παύω να αναρωτιέμαι γιατί οι νέοι (brain drain) που εργάζονται στο εξωτερικό δεν θέλουν να γυρίσουν πίσω στην Ελλάδα. Αναφέρθηκα σε αυτή τη μικρή ιστορία διότι θέλω να αιτιολογήσω πως τα δημόσια έργα μπορούν να γίνουν φτηνότερα, καλύτερης ποιότητας, πιο λειτουργικά, μεγαλύτερης διάρκειας ζωής και το κράτος να εξοικονομήσει χρήματα σε βάθος χρόνου.
Ας υποθέσουμε ότι οι αρμόδιοι που προγραμματίζουν κατασκευή ή επισκευή ενός δρόμου από σήμερα και μετά, πριν εγκρίνουν την ανάθεση του έργου, έλθουν σε επαφή με όλους τους παρόχους και καταγράψουν τις ανάγκες όλων, μελετήσουν ένα έργο με όλες τις αναγκαίες προδιαγραφές όπως του προαναφερόμενου πολιτικού μηχανικού με συμμετοχή στο κόστος όλων. Το αποτέλεσμα θα είναι:
α) Ο δρόμος θα κατασκευαστεί χωρίς ανθρωποθυρίδες στην επιφάνεια του οι οποίες κατά κανόνα δεν είναι στην ίδια επιφάνεια με το δρόμο που κάνουν την οδήγηση σαν να πηγαίνεις σε κατσάβραχα, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται οι αναρτήσεις και όχι μόνο των αυτοκινήτων.
β) Εφόσον τα κανάλια αριστερά και δεξιά από το δρόμο θα χρησιμοποιούνται από τους διαφόρους παρόχους το κόστος κατασκευής και συντήρησης τους δεν θα επιβαρύνει πλέον τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά τους παρόχους.
γ) Παρ’ όλον ότι το έργο θα είναι πιο σύνθετο και το κόστος μεγαλύτερο, μπορεί να είναι και φθηνότερο ανά συμμετέχοντα, διότι το κόστος θα επιμερισθεί σε πολλούς παρόχους και θα έχει ζωή για πολλά χρόνια χωρίς να σκάβεται ο δρόμος ξανά και ξανά, που ποτέ η αποκατάσταση της επιφανείας του αποκαθίσταται σωστά, εξοικονομώντας αρκετά κρατικά κονδύλια. Εάν δε το κράτος αποφασίσει να αναλάβει το κόστος του έργου εξ’ ολοκλήρου, μπορεί να χρεώνει ενοίκιο στους παρόχους και μετά από μερικά χρόνια να έχει ένα έσοδο.
δ) Οι δρόμοι δεν θα έχουν πλέον ανθρωποθυρίδες και θα είναι τελείως επίπεδοι, που δεν θα προκαλούν ζημίες στα αυτοκίνητα.
ε) Η ατμόσφαιρα δεν θα ρυπαίνεται πλέον από τη σκόνη που προκαλούν τα έργα εκσκαφών προκαλώντας αναπνευστικά και άλλα προβλήματα υγείας.
στ) Εάν οι δρόμοι επιθεωρούνται κατά την εκτέλεσή τους και πριν παραδοθούν, δεν θα έχουμε πλέον δρόμους που δεν είναι τελείως επίπεδοι και κάνουν τους οδηγούς των αυτοκινήτων που κινούνται επ’ αυτών να νομίζουν ότι οδηγούν ή σε κατσάβραχα ή σε ταχύπλοο σε φουρτουνιασμένη θάλασσα.
ζ) Τα επίπεδα πεζοδρόμια θα περιορίσουν εάν δεν σταματήσουν ατυχήματα πεζών με τα γνωστά προβλήματα.
η) Οι επίπεδες επιφάνειες δρόμων, θα σταματήσουν τις πρόωρες φθορές των αυτοκινήτων με επακόλουθο τη μείωση των εξόδων συντήρησης των με οικονομικά οφέλη των οικογενειών και μείωση εξαγωγής συναλλάγματος για αγορά των ανταλλακτικών που χρειάζονται οι επισκευές των αναρτήσεων.
θ) Περιττό να τονίσω ότι τα κανάλια θα πρέπει να είναι αρκετά υψηλά και φαρδιά για να μπορούν οι τεχνίτες να κυκλοφορούν άνετα και να περνάνε καινούριες γραμμές ή να επισκευάζουν υπάρχουσες γραμμές με άνεση. Επίσης θα πρέπει να τηρούν όλους τους κανονισμούς ασφαλείας και υγιεινής.
- Επανερχόμενος τώρα στις φυσικές καταστροφές και ιδιαίτερα στις πρόσφατες φωτιές θα αναφερθώ πρωταρχικά στην άποψη μίας καθηγήτριας Πανεπιστημίου δασολόγου στο ραδιόφωνο προ ημερών. Αναφέρθηκε στις φωτιές που μεταφέρονται στα σπίτια από τα φλεγόμενα κλαριά δέντρων που είναι κοντά ή ακουμπούν στα σπίτια. Η άποψη της δασολόγου είναι ότι οι ιδιοκτήτες πρέπει να κλαδεύουν τα κλαδιά που εφάπτονται στα σπίτια. Δεν είπε όμως ότι για να τα κλαδέψεις χρειάζεται άδεια από το δασαρχείο. Έχουμε ένα σπίτι στο Μαρούσι. Το 1978 φυτέψαμε στο πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι δένδρα που έχουν γίνει τεράστια, οι ρίζες τους καταστρέφουν συνέχεια το πλακόστρωμα του πεζοδρομίου που το έχουμε διαμορφώσει εμείς και επισκευάζουμε εμείς συνέχεια. Τα κλαδιά των δέντρων έχουν ξηλώσει και καταστρέψει την Πηλιορείτικη οροφή 4 φορές μέχρι τώρα, η επισκευή της οποίας κοστίζει περίπου Ευρώ 40,000 κάθε φορά. Ενδιάμεσα από άλλα κλαδιά των δένδρων περνούν ηλεκτροφόρα καλώδια της ΔΕΗ που σείονται και βραχυκυκλώνουν όταν φυσάει, με κίνδυνο πυρκαγιάς. Ζητήσαμε από τη δασική υπηρεσία του Δήμου άδεια για να κλαδέψουμε τα κλαδιά που προκαλούν τα προβλήματα και η απάντηση ήταν αρνητική διότι τα δέντρα προστατεύονται. Προφανώς η ανθρώπινη ζωή και περιουσία δεν αξίζει προστασίας σύμφωνα με την άποψη της επιφανούς καθηγήτριας δασολόγου. Φαίνεται ότι η δασολόγος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου είτε δεν ξέρει το νόμο είτε λέει δημοσίως ιδέες που γνωρίζει ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν, παραπλανώντας το κόσμο ότι οι ιδιώτες και όχι η δασική υπηρεσία και το κράτος δεν εφαρμόζουν το νόμο. Και οι δύο εκδοχές είναι απαράδεκτες. Όπως καταλαβαίνεται αυτό που απασχολεί τους αρμοδίους είναι μόνο η αυτοπροβολή και όχι η πραγματικότητα και λύση προβλημάτων.
- Το κράτος πρόσφατα, σωστά, ανήγγειλε τα μέτρα που θα πάρει για να αποκαταστήσει τις ζημιές που έπαθαν οι οικογένειες από τις φωτιές.
Τα μέτρα αυτά μεταξύ άλλων προβλέπουν:
α) Αναστολή φορολογικών υποχρεώσεων.
β) Αποζημιώσεις για τις πρώτες ανάγκες των νοικοκυριών για την οικοσκευή.
γ) Παροχή στεγαστικής συνδρομής σε φυσικά και νομικά πρόσωπα για την αποκατάσταση κτηρίων και κτηριακών εγκαταστάσεων.
δ) Αρωγή στεγαστικής συνδρομής.
ε) Επιχορήγηση επιχειρήσεων που επλήγησαν από την πυρκαγιά.
στ) Τριετή απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ.
ζ) Επιδότηση ενοικίου κτλ
η) Θα δοθεί ένα μικρό ποσό αρχικά για έξοδα πρώτης ανάγκης.
Τα ποσά αυτά προέρχονται από φόρους.
θ) Καμία από τις αρωγές της παραγράφου 3 (α) - (η) δεν καλύπτει το 100% της κατασκευής των κατεστραμμένων περιουσιών ή αποκατάστασης των ζημιών. Το υπόλοιπο πρέπει να το καλύψει ο παθών ο οποίος μπορεί και να μη το έχει. Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Μένει στο δρόμο!!!
Όλες οι προαναφερόμενες παροχές προέρχονται από φόρους! Σημείωση. Εάν το σπίτι μας στο Μαρούσι πιάσει φωτιά από τα φλεγόμενα δέντρα του πεζοδρομίου και κάνουμε αίτηση να λάβουμε τις κρατικές αποζημιώσεις και η προαναφερθείσα πανεπιστημιακός δασολόγος είναι στην επιτροπή του κράτους που θα εγκρίνει τις προαναφερθείσες παροχές, με τα λεγόμενά της θα απορρίψει την αίτησή μας διότι δεν είχαμε κλαδέψει τα δέντρα που το κράτος μας έχει απορρίψει το δικαίωμα να προστατευθούμε. Επίσης δεν θα κάνει κάτι για την άρνηση του Δήμου να μας επιτρέψει να κάνουμε το αυτονόητο. Προφανώς η κυρία βλέπει το θάμνο και όχι το δάσος. Το σπίτι μας είναι δίπλα στο δάσος Συγγρού!!!
Αντί αυτών των μέτρων προτείνω:
ι) (i) Η ασφάλιση των περιουσιών να γίνει υποχρεωτική. Με κατάλληλη ασφάλιση καλύπτονται σχεδόν όλες οι προαναφερόμενες κρατικές αρωγές. Με αυτό τον τρόπο το κράτος δεν θα έχει υποχρέωση να επωμισθεί τις παροχές
της παραγράφου 3 με αποτέλεσμα εξοικονόμηση κρατικών πόρων.
- ii) Θα δώσει ώθηση στη ιδιωτική ασφαλιστική αγορά η οποία θα προσφέρει στην οικονομία αύξηση των φόρων.
(iii) Σε περίπτωση φυσικών καταστροφών το κόστος θα καλύπτεται εξ’ ολοκλήρου από την ασφαλιστική εταιρεία και ο παθών δεν θα έχει να σκεφθεί που θα βρεθούν τα χρήματα αποκατάστασης των ζημιών.
(iv) Το διπλάσιο ποσό των ασφαλίστρων να αφαιρείται από το εισόδημα. Μία αναλογιστική μελέτη ίσως αποδείξει ότι οι αναλογούντες φόροι που θα χάνει το κράτος αντισταθμίζονται από τον αυξημένο φόρο που θα πληρώνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες.
Συμπέρασμα. Θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι, ότι όταν τοποθετούμεθα είτε ιδιωτικά αλλά πολύ περισσότερο δημόσια, πρέπει η τοποθέτηση που κάνουμε να είναι σύννομη, οι νόμοι να είναι εφαρμόσιμοι και να εφαρμόζονται από όλους τους φορείς σε όλους και σε όλα. Όσοι δημόσιοι φορείς προτιμούν την προστασία του θάμνου αντί την προστασία του δάσους να έχουν συνέπειες. Τοποθετήσεις που γίνονται μόνο για δήθεν προσωπική προβολή και δεν εφαρμόζονται ή δεν είναι εφαρμόσιμες πρέπει να αποφεύγονται διότι το μόνο που καταφέρνουν είναι παραπληροφόρηση του κόσμου. Διορθωτικά μέτρα στη λειτουργία του κράτους σε όλες τις δομές και όχι μόνο στις δομές που προανέφερα θα δημιουργήσουν ένα νέο περιβάλλον πολύ πιο αποδοτικό και φιλικό στους κατοίκους διότι η οικονομία κρατικών εκροών θα έχει ως αποτέλεσμα:
- Οικονομία πόρων
- Περιορισμό εκροών συναλλάγματος που τόσο έχει ανάγκη η Χώρα.
- Η εξοικονόμηση πόρων θα επιτρέψει π.χ. αγορά νέων πυροσβεστικών αυτοκινήτων και αεροπλάνων, πρόσληψη περισσοτέρων πυροσβεστών, αστυνομικών, ιατρών, νοσηλευτών κτλ κτλ.
ELNAVI Newsletter
Περισσότερες πληροφορίες : ELNAVI,
Αριστείδου 19, Πειραιάς 18531,
Tel.: +30 210 45.22.100, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.